Zondagmiddag, 15 januari 2012 | Astridpark | Anderlecht – Club Brugge
Dé clash in het Belgische voetbal en een afpraak die ik, als Club-supporter, al een tijdje in mijn agenda heb staan.
Toegangskaarten had ik niet (ik doe niet mee aan combi-regelingen), maar dankzij de wonderen van live-televisie hoeft dit geen probleem te zijn.
Evenmin een probleem is het feit dat ik geen kabel-tv meer heb. In drie cafés binnen wandelafstand werd de match vertoond en in groep kijken is stukken leuker dan alleen.
Twee uur en een teleurstellende uitslag later is het tijd om af te rekenen. Terwijl ik wacht op m’n wisselgeld maak ik me een bedenking.
Tijdens de voorbije twee uur heb ik drie drankjes gedronken, waarvoor ik zo’n €7 betaald heb.
Had ik thuis gekeken (en kabel-tv gehad), dan zou ik zo’n €3 meer betaald hebben voor een Sporting Dagpas. Bovendien zou ik ook nog eens zelf voor het gezelschap en de drank moeten gezorgd hebben.
Ik weet niet wie de prijs van de Dagpas bepaald heeft, maar er klopt iets niet in die prijssetting.
Niet dat ik daar zelf een probleem mee heb. Zolang het goedkoper is om op café te kijken, zit ik daar zeker niet alleen. Bovendien steunt Telenet op die manier onrechtstreeks ook de lokale economie, en daarvoor kunnen we ze toch alleen maar bedanken, niet?
